Over Graffiti

Op zondag 5 oktober heeft Aileen Middel een informatief praatje gehouden over het ontstaan van graffiti en haar eigen ervaringen op dit gebied. Dat was zeer de moeite waard. Van te voren heb ik deze foto gemaakt.
Hettie Fagel heeft daarna een diapresentatie vertoond waarin ze meerdere voorbeelden toonde van graffiti in het verleden (een kind dat op een muur schrijft en Latijnse inscripties op triomfbogen).

Rood & Zwart

De tekeningen in rood en zwart op de muren van het Kunstlab zijn ontstaan uit werk dat al enige tijd bestond. Dat werk bestaat uit een combinatie van teksten en tekeningen.
Zie: http://roodenzwart.googlepages.com/

Deze tekeningen zijn gemaakt in Photoshop. Rogier heeft ze op de muur aangebracht. Deze laatste twee figuren heb ik pas in de week voor opening getekend.

Opening Signs on the Wall

Tijdens de opening heb ik natuurlijk zelf geen foto's gemaakt, dat hebben Gitta Grol en Jeffrey Croese gedaan. Daarvoor nog bedankt. Marion Middelbeek, directeur van Woningstichting Rochdale, beet de spits af (rechts op de foto). Ze legde een link tussen deze expositie en de Straat van Sculpturen (2009).

Daarna kreeg Aileen Middel het woord. Zij nam het op voor de serieuze graffitischrijvers. Zelf was ze al heel vroeg begonnen met het schrijven van tags en pieces op muren of wat voor dragers dan ook. Het plezier in het schrijven, daar ging het om. Dat het verboden was, ook daar kwam ze al snel achter.

En de jongste ster aan het firmament van graffitischrijvers. Rogier heeft hem onder zijn hoede heeft genomen.


Morgenavond krijgen Rogier en ik de mogelijkheid ons werk toe te lichten. Ik ben benieuwd naar de reacties en vragen.

Meer foto's staan op deze site: Open Ateliers Zuidoost.

Sjablonen

Dit heb ik gedaan vandaag (o.a.): deze sjablonen op een muur in Develstein gespoten. De sjablonen heb ik opnieuw gesneden, nu uit stevig papier (300 grams van Boesner), dat gaat toch beter. Lijmspray helpt ook, om de omtrekken duidelijker te krijgen. Je vindt de spuitbussen overal net als de oersterke grijze tape.

Ook zag ik nog twee figuurtjes van MICKEY. Ik meen op de zevende verdieping.


En toen ik via een deur aan de binnenstraat in het nog bewoonde gedeelte van Develstein uitkwam, zag ik bij het verlaten van de flat deze schutting.


Een deel ervan is blijkbaar gereserveerd door MVP (o.a. AZHQ en SUGAR, RAPS).


Dit zijn vier sjablonen over elkaar heen gelegd (en droog!). Ik was inmiddels in het Kunstlab.

Toen ik binnenkwam zag ik dit beeld: even meende ik dat de figuur op de muur de trap beklom.

War on Cynics

Duif (vrede) en bom (geweld). Dat paradoxale heeft wel wat. De plaatjes heb ik van internet gehaald (niet gekeken naar de afkomst). Vervolgens heb ik er het een en ander aan veranderd. Omgezet naar grijstinten, met curves heb ik de onderlinge verhoudingen wat genuanceerd. Misschien vul ik de slablonen op, misschien doe ik het wat subtieler.

Dit ontwerp heeft me wekenlang beziggehouden. Iets met Barack Obama, maar het is te voorspelbaar. Bovendien: Obama maakt van dezelfde retorische middelen gebruik als McCain en sinds kort Palin, al zou ik kiezen voor Obama. Ervaring? Bush had zoveel ervaring en laat Amerika zo goed als bankroet achter.

Attack the Wall

Vandaag zijn Rogier en ik weer bezig geweest met het inrichten van de expositie. Rogier heeft mijn photoshoptekeningen op de muur aangebracht.


Het ziet er fantastisch uit, precies zoals ik het voor ogen had. Een paar uurtjes werk en de klus is geklaard. Ik heb de randen bijgewerkt met witte latex zodat de figuren scherp afgetekend op de muur staan.

Guido is begonnen met het maken van een voorziening om de foto's boven elkaar op te hangen: als drie zuilen moeten ze er uit komen te zien, dat is het idee. Op de foto's die ik laat zien is een combinatie van sloop (destructie) en pieces (creativiteit) te zien.

Link in the mind

In oorlogsituaties gebeurt iets dergelijks: hoeveel inventiviteit wordt er in het ombrengen van vijanden gestoken, hoeveel creativiteit in het oorlogvoeren op zich of in het ontwikkelen van wapens. Dat is verbijsterend.

De mens is een raadselachtig wezen. Een ego met hoogst eigenaardige afwijkingen (zeker als sociaal wezen). Bovenstaand detail heb ik gehaald uit Signs on the Wall, de piece die Rogier onlangs op een van de muren van het Kunstlab heeft gezet (zie onder).

Daar past wel een bewerkt portret van Rogier bij. Ik heb hem gewaarschuwd: je hebt een dikke kop zo. Maar hij kan wel tegen een stootje.

Bibliotheek Reigersbos

Vandaag heb ik werk opgehangen in de bibliotheek van Reigersbos: hier moet je zijn. Guido Rooijmans heeft me erbij geholpen. Dat ging lekker vlot. Na een uurtje waren we klaar. Op hetzelfde ogenblik gaat er ook een expositie van start in de bibliotheek aan het Bijlmerplein. Ook die expositie heeft van alles te maken met graffiti. Wil je meer weten?

Ga dan naar: expositie Martje Elderkamp.

Osinga

Dit is een schilderij van Bert Osinga. Voor de massieve portiekdeur van de flat waar hij woont heeft hij zijn zoon geschilderd. Het schilderij is gemaakt in 2002. De opname van het schilderij heb ik tijdens een expositie in Loods 6 op het KNSM-eiland gemaakt. Osinga is docent aan de Wackers Academie. In die hoedanigheid doet hij mee aan een expositie in de galerie van Peter Altena in Baarn. Zie onder Nieuws van http://www.galeriepeteraltena.nl/
Rogier heeft les van hem gehad op de Wackers Academie, ik heb modeltekenen bij hem gevolgd. Dat was in de jaren negentig. Kijken en nog eens kijken. Daar komt het eigenlijk op neer. Nog eens kijken betekent: je visie corrigeren. Drie uur lang neemt het model dezelfde houding aan en jij tekent het model vanuit de positie die jij als tekenaar inneemt. De pauzes bepaalt het model (meestal om het half uur). Osinga brengt correcties aan. Dat doet hij niet subtiel. Confronterend soms. Maar dat mag ik wel. Zo schildert hij ook.
SBK Amsterdam heeft een pagina aan hem gewijd. Zie: http://www.sbk.nl/expo.php?id=398

Schipbreuk

Ik ben bezig met het selecteren van foto's voor de expositie, maar ik laat me even afleiden. Deze foto laat realistisch werk zien van Rogier Wagenvoort, het is een muurschildering op de kopse gevel van Kouwenoord. Dit werk is gemaakt in opdracht van Ninsee in augustus 2005 (de foto is genomen op 22.08.05).


Ruim een half jaar later ziet de gevel er zo uit. Het is 26 maart 2006. Ook zie je brokken beton liggen, schots en scheef, de sloop rukt op.

Dit schilderij is gemaakt in 2005, het onderwerp is de sloop van Kempering, de flat die zo te zien al voor meer dan de helft is gesloopt. Het schilderij doet me altijd weer denken aan Het vlot van de Medusa, een schilderij van Théodore Géricault (1791 - 1824). Dat schilderij, tentoongesteld op de Salon in Parijs in 1819, is vele malen groter en heeft een heel ander onderwerp, maar toch: vergelijk beide diagonalen maar eens met elkaar, het zeil en de mast met de gevel maar vooral de voorgrond: de wanhopige mensenkluwen bij Géricault en de opeengehoopte betonbrokken bij Wagenvoort.

In het lapje beton op de gevel - een slordig driehoekje - zou je het hemd dat de man op het vlot vasthoudt kunnen herkennen. Bij Géricault gaat het om hoop én wanhoop, de warmgele gloed van de avondzon accentueert dat, bij Wagenvoort lijkt het meer te gaan om de tegenstelling tussen de symmetrie van de architectuur en de creatief ogende destructie van beton. De koele kleurstelling van het schilderij heeft er ook iets mee te maken.
Maar er is meer: de ramp die zich in 1816 afspeelde voor de kust van Afrika en die Géricault op zeer plastische en emotionele wijze weergeeft is het gevolg van een storm, de personificatie van overmacht in dit bij uitstek romantische werk.
Bij Wagenvoort is hier geen sprake van: opbouw én sloop is mensenwerk. Hij reduceert onze wereld definitief tot een mensenwereld en dat doet hij in nagenoeg al zijn schilderijen, ook in schilderijen die over graffiti gaan. Maar behalve dat is er nog een gemeenschappelijke factor: de ontluistering.
Bij Géricault bestaat de ontluistering uit het wegvallen van de sociale cohesie onder de kleine groep overlevenden, bij Wagenvoort is het de ontluistering van het ideaal van een maakbare wereld. Rechts bovenaan zie je iets wat lijkt op een handschrift. Verder geen sporen van menselijke activiteit, behalve de gevolgen van de sloop: alsof deze plek onlangs is getroffen door een tsunami. What's the difference?

SIGNS

Gisteren zag het er nog heel anders uit. Heel robuust, deze piece.

First Signs

Vandaag is Rogier begonnen met het bespuiten/beschilderen van de grote wand. Dat ziet er goed uit. Tegen die achtergrond moet ik volgende week het een en ander gaan doen. Hij kan later altijd nog bepaalde kleuraccenten aanbrengen. Spannend.


Zo wordt het zithoekje van René Tosari gebruikt.

Op de kleinere wand was hij vanmiddag bezig een eigen piece te zetten.
Mooie kleurencombinatie: geen geel maar oker, geen blauw maar paars.
Rijke kleuren.

Rood, Zwart & Wit

Dit schilderijtje van 30 x 30 cm is gemaakt door Arlaque. Haar heb ik leren kennen tijdens de tentoonstelling bij Boesner, in maart van dit jaar. Tijdens die opening heb ik haar voor haar eigen schilderijen geportretteerd. Zij wilde mij betalen voor die opnamen. Ik stelde voor dat zij iets voor mij zou schilderen. Dat vind ik veel leuker, persoonlijker ook. Bovendien kom ik zodoende ook nog eens aan origineel werk van deze of gene kunstenaar.

Pas dit weekend kwam ik er aan toe om het te fotograferen. Ik noem het Rood & Zwart (en als zodanig past het mooi bij de serie die in het Kunstlab ga tentoonstellen). Zie link:

http://walkingtalkinglookingat.googlepages.com/extra

Portret van Holendrecht

Gisteren was ik te gast bij Portret van Holendrecht, de tentoonstelling die werd gehouden op twee locaties: het Centrum voor Beeldende Kunst (CBK) aan de Bijlmerdreef en de Openbare bibliotheek (Oba) aan het Bijlmerplein. Citaat: Voor de tentoonstelling verzamelden fotografe Jenny Wesly en journaliste Noraly Beyer foto's en verhalen van mensen in Holendrecht. Ze maakten zelf ook foto's. Daarvan zijn posters gemaakt, ze zijn verspreid en opgehangen in de onmiddellijke omgeving van Holendrecht (een wijk in Amsterdam Zuidoost).

In het CBK werd vooral gediscussieerd over de vraag of een dergelijk kunstproject zin had. Kun je mensen uit de buurt echt betrekken bij een dergelijk project? Wanneer is het geslaagd? En hoe bepaal je dat?

In de bibliotheek werd er gelegenheid geboden om een gedicht voor te dragen. Het gedicht moest iets te maken hebben met je woonomgeving, bij voorkeur met de Bijlmer. Daar is gretig gebruik van gemaakt door zo'n stuk of tien mensen. Het gedicht Hoogbouw Verlaagd heb ik niet voorgedragen, maar Noraly citeerde er wel een paar regels uit: De Bijlmer NU is multi, culti, tori: tegendraads duister en helverlicht, / Gekleurd door zwarte waarheid en witte verdichting: grijs is te mat. Zie ook: http://www.openatelierszuidoost.nl/kunstenaars/Germen_Oosterhof.html

Tijdens de borrel nadien bood Hannie Stork van de Oba aan om het gedicht op een kaart te zetten. Dat waardeer ik. Vanaf volgende week hangt werk van mij in de bibliotheek van Reigersbos: foto's van graffiti en sloop in de Bijlmer. Daarover later meer.

Het publiek in de bibliotheek.

Doves or Pigeons?

Afgelopen zondag heb ik natuurlijk wel iets meer gedaan dan alleen maar mooie plaatjes schieten. Zo zag de ruimte er uit, nadat ik aan de slag ben gegaan en voordat ik rond ging zwerven om foto's te maken (zie vorige blog).

Ik heb ook letters op de muur geschreven met een zogenaamde industry painter en dat werkt wel maar laat een wat korrelige letter achter. Dan is een normale viltstift nog beter, tenminste als je streeft naar een mooie, strakke lijn (Snowman, NG, Round tip). Nee, dan de Calligraphy van Itoya, een zogenaamde dubbelheader (Acid Free Ink), CL-10. Met twee uiteinden dus: dun en wat dikker. Heel fraai. Op papier gaat het prima, nu nog op de muur.

Je kunt een sjabloon helemaal dicht spuiten (rood), maar zo kan het dus ook (zwart). Dat is wat subtieler.

En dit is een echte duif. Hij ziet er wat gehavend uit. Ik zie maar een poot.

Met spuitbus Nitro 2G (van MTN) zou je wat beter details kunnen weergeven. Het is even wennen. Vier stippen op een muur en je ziet er al heel gauw een gezicht in (een beetje Dumas-achtig).

Aliens

Vanmorgen ben ik verschillende keren verrast. Dit was de eerste keer. De kamer ligt op dezelfde verdieping als de woning waar ik mijn experimenten uitvoer. Locatie Develstein, meer zeg ik niet. De Alien komt goed uit op dit behang.


Toen zag ik de verwijzing op de balustrade: typisch Bijlmer - die cartouches in het beton.


Daarna deze: Draakje in gesprek met Alien M (het zusje van de lange Alien in de bonte kamer) en de trotse bezitter van een spacemobiel. De boodschap is duidelijk: we houden contact.

Ik laat ze even afzonderlijk zien. Ze zijn prachtig.

And last but not least.

In de woning naast het trappenhuis stond de grootste verrassing. Geweldig! Ik denk dat ik weet wie Vincent is. Ook ik wens hem beterschap.

O ja, ik word in de gaten gehouden. Kijk maar.